ศึกษาเพื่อรู้จริง
(๑)

นักเรียนนักศึกษาน่าจะพิจารณา
ว่าเร่ยนอย่างไรจึงจะได้ผลดี
เงื่อนไขประการแรก
จะเรียนอะไรก็ตามต้องมีความสนใจ
ปรารถนาจะรู้อย่างจริงจัง
การเรียนด้วยความจำใจนั้น
นับว่าเสียเวลาเปล่า เพราะจะไม่รู้อะไรจริง
และจะยังทำให้สติปัญญาเสื่อมถอยอีกด้วย
ปัญหาจึงมีว่า
จะสร้างความสนใจให้มีมากได้อย่างไร
ในวิชาที่เราปรารถนาจะเรียนรู้
ความจริงมีอยู่ว่า
เมื่อเราเริ่มรู้และเข้าใจเรื่องใดจริงจัง
จะมีความบันเทิงใจในความรู้นั้น
ซึ่งจะย้อนกลับมีผลให้สนใจมากขึ้น
ทำให้ปรารถนาจะเรียนรู้เพิ่มขึ้น
เกิดความขยันขันแข็งในการศึกษา
นับเป็นวงเวียนประเสริฐแห่งการแสวงหาความรู้
ความอิ่มใจในความรู้ความเข้าใจ
และความสนใจจริงที่จะเรียนรู้ให้มากขึ้น
เมื่อเริ่มเรียนนั้น
ไม่จำเป็นที่จะต้องพยายามเข้าใจเรื่องที่ยาก
เพราะเมื่อรู้และเข้าใจเรื่องง่ายถ่องแท้แล้ว
ก็จะมีแรงใจ เรียนรู้เรื่องยากยิ่งขึ้นต่อไป

ผู้รักการเรียนควรทราบไว้ว่า
เรายิ่งสนใจเรื่องใดลึกซึ้ง
ก็ยิ่งสามารถแสวงหาความรู้ในเรื่องนั้นกว้างลึกยิ่งขึ้น
ความเบื่อหน่าย เกียจคร้าน ซึมเซา ง่วงเหงาหายไป
ความตื่นตัว เอิบอิ่ม เป็นสุข สนุกกับความรู้เกิดแทนที่
ในสภาพทางจิตใจเช่นนี้
สติปัญญาจะเติบโตกล้าแข็ง
เป็นผลให้ประสบความสำเร็จ
เน้นอีกครั้งว่า
จะเรียนอะไรให้ได้ดี ต้องมีความสนใจ
ความสนใจนั้น แม้อาจมีน้อยเมื่อเริ่มต้น
แต่ก็ทำนุบำรุงให้เติบโตได้
โดยการหมั่นนึกคิดตึกครองเรื่องนั้นๆ
โดยไม่ปล่อยให้เวลาผ่านไปโดยเปล่าประโยชน์
เมื่อความรู้ความเข้าใจเพิ่มพูน
ความสนใจก็กล้าแข็ง
นำให้เกิดพลังแรงแสวงหาความรู้เพิ่มขึ้นอีก
ผู้ประสบความสำเร็จทางวิทยาการ
ไม่มีคนใดเรียนด้วยความจำใจ
ดังนั้นผู้ที่ไม่สามารถสร้างความสนใจ
ในวิชาการที่ตนมีหน้าที่เรียน
ควรไปทำอย่างอื่นเสียจะดีกว่า